มาฟังคนเริ่มแก่เขาบ่น
ว่าโรคภัยมากล้น..เหลือหลาย
หัวใจอักเสบ ม้ามโตเอ๊ะยังไง
ทำไม๊ ทำไมร่างกายจึงอ่อนแอ

เลือดจางพอๆกับทรัพย์สิน
โรคภัยมารุมเราจนอยากจะยอมแพ้
ยาน่ะกินเข้าไว้ไปหาหมอคอยดูแล
ยังไม่ 40 จะรีบแก่ไปไหนกัน

กินยาเยอะมากระวังจะช๊อค
ทำงานอยู่ดีเด๊ยวน๊อคไปซะงั้น
รักษาตัวองก่อนนะพี่แล้วค่อยมาเยี่ยมกัน
บ้านนี้ยังอยู่อีกนาน..เด๊ยวค่อยแวะมา


พี่ปุ๋ม..โรคเยอะขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย
ดูแลสุขภาพนะจ๊ะ>_ <

ทำสถิติแข่งกันระหว่าง ตับ กับ ปอด
ละนี่ชั้นจะรอดถึง 40 มั๊ย?
ปีหน้า 39 แค่คิดก็ร้าวไปทั้งใจ
อักเสบกันเข้าไป ไม่รู้อะไรของมัน

นี่ม้ามก็โต ตามมาติด ติด
เออหนอ ชีวิต ดูจะไม่ยาวซะงั้น
เลือดจางพอกะทรัพย์ นี่ยังไม่นับความดัน
ช่างจะสามัคคีกัน เข้าแถวให้ตรวจเจอ

หยุด! หมออย่าด่า ยาน่ะกินแน่
ตะว่ามีข้อแม้ มานำเสนอ
อย่าแพงให้มันมาก เดี๋ยวไม่อยากกินนะเออ
ละก็ไม่มีเหรอ..ยากึ่งสำเร็จในเม็ดเดียว?

กินหลายขนาน กระเพาะมันพาลประท้วง
ซึม ซึม ง่วง ง่วง จิตใจมันห่อเหี่ยว
ยืดอกไม่ขึ้น .. มึนอยู่คนเดียว
ไงล่ะ เพียว เพียว ไม่ผสมโซดา..

ก็กลัวจะห่วง ทำไมป้าหายไป
พอดีได้งานใหม่ ทำได้ 2 อาทิตย์กว่า
หมอให้พักงานเพราะสังขารโรยรา..
ไอไม่ลืมหูลืมตา กลัวว่าจะติดกัน

ไม่รู้จะดีใจ รึเสียใจดี
อนาคตริบหรี่ซะแล้วสิชั้น..
ทำงาน 2 อาทิตย์ หยุด 2 อาทิตย์เท่า ๆ กัน
บริษัทไหนจะอ้าแขนรับชั้น ทำงานต่อไป?


*** เห็นน้องหลายคนบ่นว่าบ้านเหงา ๆ ก็เลยเข้ามาเม้นน่ะ ***
*** ตับ ปอด ม้าม กระเพาะ หัวใจ ไส้อ่อน ฯลฯ กะลังแย่ ***
*** ฝากดูแลตัวเองกันด้วยนะน้องนะ ***

ในค่ำคืนของความเงียบเหงา
ใต้ฟ้ายังมีเงาของใครคนหนึ่งคนนั้น
เมห่อมองฟ้าคืนนี้ช่างเงียบงัน
ไม่มีเธอข้างๆกันมันเหงา..หัวใจ
ในคำคืนของความคิดถึง
ยังมีใครคนหนึ่ง..ร้องไห้
ความเหงามันเกาะกุมหัวใจ
ได้ยินไหม..คนของหัวใจ..คิดถึงเธอ


เฮ้อ..บ้านเงียบจังเลยเน้อ
เจ้าของบ้าน งานการ บาว-ปาน2 ซาแล้ว
กลับมาดูแลซะทีเน้อ
>_ <

บาปกรรมมีจริง..ไม่ช้า
เธอคงต้องเสียน้ำตาเพราะเขามีรักใหม่
วันนั้นมาถึงเธอคงรู้ซึ้งกับคำว่าเสียใจ
ตอนนันคงเข้าใจถึงความโหดร้าย..ที่ฉันเจอ

มาต่อค่ะ คห ข้างล่าง

ฉันขอตราหน้าเธอเอาไว้
ว่าไปเจอคนใหม่ก้ขอให้เทอโดนทิ้ง
เหมาะสมแล้วกับคนที่ไม่เคยคิดจะมีรักจิง
เธอรักไคก้ขอให้โดนเขาทิ้ง...ทุกครั้งไป

ภายนอกอาจดูเข้มแข็ง
แต่ข้างในกำลังอ่อนแรงเกินรับไหว
เจ็บได้ร้องไห้เป็นที่ทำอยู่ใช่ว่าไม่เหนื่อยใจ
รู้ตัวว่าเป็นแค่ใครที่คอยวิ่งไล่ตาม

คนไม่หวานเมื่อเธอต้องการก็ต้องเป็น
วันไหนที่ไม่เห็นมีแค่ความห่วงใยมาไถ่ถาม
ว่าจะเลิกก็ทำไม่ได้ใช่ว่าไม่พยายาม
แต่ไม่เคยหักห้ามความรักได้สักที

ฉันก็รู้ว่าฉันมันน่ารำคาญ
ไปวุ่นวายออกอาการนางมารร้ายกับเธอแบบนี้
หากไม่รักจะห่วงไหมขอถามสักนิด..คนดี
ถ้าเธอทำได้ช่วยหน่อยสิ่ช่วยสอนวิธี..เลิกรักเธอ



บ้านเงียบเหงาจังเลยค่ะพี่บั๋งก็งานยุ่ง
เอาเพลงเฮียแกมาเขียนเป็นกลอนเลย
คนอื่นๆหายหมด ว่างๆแวะมาเขียนกลอนกันมั่งเน้อ
>__ <

ลอยกระทงวคนเดียวอีกแล้วฉัน
ก็คเดิมคนนั้นวันี้เขาห่างหาย
เขาไปลอยกับคนอื่นปล่อยเราให้เดียวดาย
ทิ้งน้ำตา ความเสียใจให้ลอยไปกับกระทง++



พี่บุ๋มบิ๋ม..ไม่เขียนกลอนอ่ะพี่

เขาไม่ว่างก็ช่างหัวเขา
เปลี่ยนเบอร์โทรหาคนใหม่ของเราดีกว่า..ว่าไหม
ถ้ายังไม่มีก็ลองมองหาคงอยู่ไม่ไกล
ให้คน..เขาแก้ตัวต่อไป..ช่างหัวมัน


คนข้างล่าง แอบมาต่อจ้ะ

ไม่มีเวลากับไม่ใส่ใจมันต่างกันนะ2คำนี้
ลองคิดดีๆว่ามันจริงไหม
เวลาโทหาเธอก้บอกว่าไม่ว่างอยู่ร่ำไป
เหมือนคำโบราณเขาว่าไว้...
ว่าคนจัญไรมันมักแก้ตัว

...ว่าจะมีต่อนะแต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออก เหอๆๆๆ ไคคิดออกก้ต่อได้เรยนะคับผม

ยังมีเธอในทุกอณูของความรู้สึก
ทุกๆความรักในส่วนลึกก็ยังเป็นเธอรู้ไหม
ในทุกเวลาที่ไกลตาก็ยังห่วงใย
ในทุกลมหายใจยังมีไว้เพื่อรักเธอ

ขอบคุณนะที่เธอยังรักกัน
ขอบคุณที่ยังผูกพันห่วงกันอยู่เสมอ
ขอบคุณที่ให้ฉันคนนี้มีโอกาสรักเธอ
ขอบคุณเธอที่มาเจอและรักกัน


บ้านเงียบเหงาจัง เจ้าของบ้านงานไม่ยุ่งแล้วแวะมาด้วยนะ รอๆๆๆ
ตอนนี้น้องมาช่วยดูแลบ้านตามที่สั่งแล้ว อิอิ

NUI...
บอกเธอว่ารู้จักวงกลมๆมีรตรงกลางไหม
มีคนส่งมาให้เธอนานแล้วอยู่ตรงนี้
ไม่รู้เลยหรือไม่เคยยอมเข้าใจมันสักที
ว่าวงกลมที่เห็นเรียกว่าเป็นห่วงไง
.......................
เข้าใจแล้วรู้ความหมายมันหรือเปล่า
ว่าคนให้เขาห่วงเธอมากแค่ไหน
ไม่อ้อมค้อมละกันอยากบอกว่ายังห่วงใย
คนตรงนี้..คนของใจ..ส่งให้เธอ^^

Apple...
เมื่อคนที่เธอไม่รักคือฉัน
ทางเลือกเดียวเท่านั้นคือต้องไปจากที่ตรงนี้
เมื่อทางดินรักเราไม่มีดอกไม้โรยแล้วให้ดูดี
เจ็บตอนนี้ดีกว่าอยุ่ต่อไปให้ทรมาน
...........................
เมื่อคนหนึ่งยังรักมากมาย
แต่อีกคนกลับกลายมีใจให้คนอื่นแบบนั้น
ทางออกสุดท้ายขอเดินจากไปจบกัน
ให้เธอไปดีกับคนนั้นสำหรับฉัน..คงไปตามทาง

จิ๊บ..
เมื่อความรู้สึกของฉันทำเธอลำบากใจ
ต่อนี้ไปจะไม่วุนวายอะไรแบบนี้
ขอโทษที่ผ่านมาอาจทำอะไรดูไม่ค่อยดู
พบหน้าแต่ละทีคนนี้ก็ทรมานใจ

คนไม่รักใกล้กันมันทรมาน
เพียงสายตาพบผ่านก็เกิดอาการหวั่นไหว
ขอโทษอีกครั้งที่ความรักของฉันทำร้ายใคร
วันนี้จะเก็บไว้ให้ทำร้าย..เจ้าของมันเอง


ว่างเกินขอมาแจมหลายๆคนเลยน๊า อิอิ
ว่าแต่คุณเจ้าของบ้านหายเงียบอีกแล้ว

อะไรเอ่ย...วงกลม-กลม มีรูตรงกลาง
ลองมองออกมาข้างนอกหน้าต่าง...แล้วจะรู้
ไม่ใช่ดวงดาวหรือดวงจันทร์...เพราะมันไม่มีรู
แต่มีใครเฝ้าดู...มองเธออยู่ไกล-ไกล

และไม่ใช่โดนัท...อย่างที่ใคร-ใครคิด
ตอบว่าหนังยางก็ผิด...เธอคิดออกไหม
คำตอบก็คือ “เป็นห่วง” นี่ยังไง
ซึ่งเป็นความห่วงใย...ที่คนของใจ มอบให้เธอ

--------------------------------

คึกคักกันหน่อยเร้ววว ^^

เคยเชื่อมั่นในตัวเองอย่างที่สุด
แต่พอความรักสะดุดก็เหมือนเข็มนาฬิกาที่หยุดเดินไปข้างหน้า
ไม่เคยอ่อนแออย่างนี้ แค่เพียงเสี้ยวนาทีที่เธอเอ่ยลา
ใจหายไปอย่างไม่วางท่า น้ำตาร่วงหล่นมาดั่งฝนโปรย

เจ็บร้าวลึก ความรู้สึกเหมือนขาดสะบั้น
จากนี้ชีวิตฉันคงจมอยู่ในความผูกพันที่หาโหย
รอเวลาให้ความเหงาแทรกตัวเข้ามาคอยเฆี่ยนโบย
กลีบดอกไม้ที่ร่วงโรยคือนิยามความช้ำที่ฉันเป็น

โลกเงียบเกินไปจนฉันหวาดหวั่น
หัวใจเหมือนโดนลงฑัณฑ์ค่ำคืนนี้คงพ้นผ่านไปอย่างยากเข็ญ
ก้าวเท้าผ่านความว่างเปล่าจมดิ่งในความเหงาอันเยือกเย็น
ตอบหัวใจไม่ได้จริง ๆ ต่อจากนี้ชีวิตฉันจะเป็นเช่นไร

วางเธอไว้ในอณูแห่งความรัก
แต่คนที่ต้องเจ็บหนักกลับกลายเป็นฉันใช่ไหม ?
ขาดฉันเธอก็ไม่เหงาแต่ขาดเขาเธอคงเสียใจ
บทสรุปสุดท้ายของคนแพ้พ่ายคือต้องยอมจากไปแต่โดยดี

++::++::++::++::++::++::++::++::++::++::

บ้านเงียบจังค่ะ แวะมาเติมดีกรีความเหงาเข้าไปอีก 55+
ฝากกลอนเศร้าเคล้าน้ำตา ก่อนเข้านอน
ฝันดี ฝันหวาน กันทุกคนนะคะ ^^

ทักทายแบบเสียมิได้
ลำบากใจมากมั้ยเมื่อได้เห็นหน้าคนๆ นี้
กระอักกระอ่วนเหมือนจะตายอยู่ทุกที
และจะมาแสร้งเป็นดีเพื่ออะไร
ถ้าทำให้เธอลำบากขนาดนี้
เลิกรู้จักกันซักทีดีกว่ามั้ย
เมื่อความรู้สึกดีๆ ที่ฉันมีทำร้ายใคร
ก็จะเก็บไว้ให้ไกล..ไม่ให้ไปทำร้ายเธอ

****กลอนแรกของการได้คุยกันอีกครั้งในรอบปีกว่าๆ *****
เพ้อเจ้ออีกแร้วววววเรา
ขอบคุณคนที่ช่วยแต่งด้วยนะค่ะ อิอิ

ทนคบกับคนนี้มาได้
ยอมทนเป็นควายมาตั้งหลายหน
ดูมันทำเหมือนกับเราไม่ใช่คน
ต่อไปนี้จะเลิกเจ็บ เลิกทน เพราะคนๆเดียว

น่าจะคิดได้ตั้งนาน
จะมากล้าหาญอะไรตอนนี้
ดูมันทำกับเราแต่ละที
คิดยังไงก้ไม่มีความดีให้จดจำ

คงต้องไปทำบุญซักเก้าวัด
จะได้ไล่ปัดพวกสัมภเวสี
ถึงเวลาที่ฉันจะสาปส่งมันซักที
และอนุภาพบุญครั้งนี้...
ขอให้คนดีๆได้ก้าวเข้ามา


----------010-----------

บ้านนี้ทำไมเงียบเหงา
เข้ามาอ่านแบบเศร้าไม่มีเพื่อน
เจ้าของบ้านหายจ้อยนานนับเดือน
เชิญเพื่อนๆใครว่างมานั่งเขียนกลอนกัน
T__T

พี่ปุ๋ม...
จริงค่ะพี่
^_^

น้องนกเอ๋ย

มากคน มากความ ร้อยพ่อพันแม่ อ่ะนะ
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้จ้า

รู้รักษาตัวรอด คือยอดคน นะน้องนะ

พี่ปุ๋ม..มันโดนใจคนทำงานอย่างนกมาเลยพี่

ขอแจมด้วยๆ


...ไม่รู้หรอกว่ายิ่งใหญ่มาจากไหน
ขอโทษอย่ามาสั่งโน่น นี่มากมายกับตัวฉัน
ถ้าชั้นร้ายขึ้นมาจะหาทางหนีไม่ทัน
ก็ลูกน้องคนอื่นเหมือนกันทำไมสั่ง..เป็นอย่างเดียวหรือไง

..ความดีไม่เคยให้คนอื่น
ความผิดอะไรก็ตามหยิบยื่นให้เพื่อนร่วมงานอยู่ได้
สักวันถ้าความอดทนถึงขีดสุด..วันนั้นอันตราย
ตอนนี้ขอนับหนึ่งถึงร้อยได้ใจ..ไม่งั้นเธอ..ได้เห็นดี

มาขอระบายด้วยนะพี่